# Yıllarca Çektiğim Ağrılar Yüzünden Göğüs Küçültme Ameliyatı Oldum — Eve Döndüğümde Eşim Bana Bir Ültimatom Verdi
18 yaşımdan beri göğüs küçültme ameliyatı olmayı istiyordum. Göğüslerim sırtımda, boynumda ve omuzlarımda sürekli ağrıya neden oluyordu; en sıradan günlük işler bile benim için rahatsız edici hâle gelmişti. Spor sütyenleri dışında neredeyse hiçbir sütyeni rahat kullanamıyordum. Egzersiz yapmak zordu ve bazı pozisyonlarda uyuduğumda ertesi sabah ağrılar içinde uyanıyordum. Yaz ayları benim için özellikle sıkıntılı geçiyordu ve kendimi fiziksel olarak rahat hissetmediğim için çoğu kıyafeti giymekten kaçınıyordum.
Yıllarca kariyerimde ilerlemek, yeterince para biriktirmek ve hem ameliyatı karşılayabilecek hem de iyileşme sürecinde rahatça dinlenebilecek duruma gelmek için çok çalıştım. Eşimle tanışmaya başladığımızda bütün bunları ona açıkça anlattım. Bunun aniden verilmiş estetik bir karar olmadığını ya da dikkat çekmek için istediğim bir şey olmadığını biliyordu. Bu, yıllardır kurduğum bir hayaldi; çünkü hayatımın neredeyse her alanını etkileyen ağrılardan kurtulmak istiyordum.
Evliliğimizin ikinci yılında, ortak birikimimizin bir kısmını bu ameliyat için kullanma konusunda anlaştık. Ameliyat öncesindeki hazırlık sürecinde bana destek oldu, yanımda durdu ve bunun benim için ne kadar önemli olduğunu gerçekten anlıyormuş gibi davrandı.
Ameliyat başarılı geçti. İlk birkaç gün elbette ağrılıydı ama şişlikler inmeye başladıkça yıllardır unuttuğumu sandığım bir rahatlama hissettim. Sırtımdaki yük hafiflemişti. Artık ağrı çekmeden spor yapabileceğimi, normal sütyenler kullanabileceğimi ve yetişkinlik hayatım boyunca giymekten kaçındığım kıyafetleri rahatça giyebileceğimi hayal edebiliyordum. Uzun yıllardan sonra ilk kez kendi bedenimde gerçekten rahat ve umut dolu hissediyordum.
Uzun zamandır olmadığım kadar mutluydum.
Hastaneden taburcu olup eve döndüğümde eşimin de benim adıma sevineceğini düşünüyordum. Ama beni görür görmez yüzündeki ifade değişti. Doğru dürüst hoş geldin bile demeden konuşmamız gerektiğini söyledi.
Beni yemek masasının başına götürdü. Kollarını göğsünde kavuşturup tam karşıma oturdu ve bana sanki ona büyük bir ihanet etmişim gibi baktı.
Sonra şöyle dedi:
"Sen bu saçmalığı yapıp istediğin estetik ameliyatı olduğuna göre, bence benim de bir istekte bulunmaya hakkım var."
Dürüst olmak gerekirse onu yanlış duyduğumu sandım.
Ben daha cevap veremeden telefonunu çıkardı, özel bir kliniğin internet sitesini açtı ve ekranı önüme koydu.
"Artık aile birikimimizi estetik ameliyat için kullandığına göre," dedi, "benim de 5.000 dolarlık bir hakkım var."
Ekrana baktım, sonra yeniden ona döndüm.
"Ne gibi?" diye sordum.
Verdiği cevap ise, aslında bugüne kadar çektiğim acıları hiçbir zaman gerçekten anlamadığını fark etmemi sağladı. devamı diğer sayfada
Aylin, gençlik yıllarından beri büyük göğüslerinin neden olduğu kronik sırt, omuz ve boyun ağrılarıyla yaşamaktadır. Uzun yıllar boyunca bu sağlık sorununu çözebilmek için para biriktirir. Eşi Gökhan, evlilikleri boyunca ona destek olur gibi görünür ve ameliyat olmasının sağlığı için doğru karar olduğunu söyler. Birlikte yaptıkları planlamanın ardından Aylin, yıllardır hayalini kurduğu küçültme ameliyatını olur.
Ameliyat başarılı geçer. İyileşme sürecinde ilk kez yıllardır hissetmediği bir rahatlama yaşar. Omuzlarındaki yük hafiflemiş, dik durabilmeye başlamıştır. Eve büyük bir mutlulukla dönen Aylin, eşiyle bu yeni başlangıcı kutlamayı beklerken hiç ummadığı bir tavırla karşılaşır.
Gökhan, ortak birikimlerinden ameliyat için harcanan parayı gerekçe göstererek kendisinin de aynı miktarda para harcamaya hakkı olduğunu söyler. Telefonunda saç ekimi ve estetik işlemlerinin bulunduğu bir internet sitesini göstererek bunun “eşitlik” olduğunu savunur. Aylin ise ameliyatının estetik amaçlı değil, yıllardır çektiği fiziksel acıları sona erdirmek için gerekli bir sağlık müdahalesi olduğunu anlatmaya çalışır.
Konuşma ilerledikçe asıl sorun ortaya çıkar. Gökhan, eşinin eski görünümünü daha çok beğendiğini, ameliyatın kendi hoşuna gitmediğini ve bu değişikliğin kendisini de etkilediğini söyler. Böylece Aylin, eşinin yıllarca verdiği desteğin aslında tamamen koşulsuz olmadığını fark eder. Gökhan’ın, onun sağlığından çok kendi kişisel tercihlerini önemsediğini anlaması büyük bir hayal kırıklığı yaratır.
Tartışma büyüyünce Aylin, iyileşme sürecini huzur içinde geçirebilmek için annesinin evine gider. Bir hafta sonra Gökhan arayarak hâlâ kendisinden özür beklediğini söyler.
Hatta ortak hesaba 5.000 doları geri yatırmasını ve saç ekimi yaptırmasına destek olmasını ister. Aylin bunu kabul etmez ve sağlık amacıyla yapılan bir ameliyatın pazarlık konusu olamayacağını açıkça ifade eder.
Daha sonra Gökhan’ın annesi olayı öğrenince oğlunun davranışını doğru bulmaz ve Aylin’e hak verir. Buna rağmen Gökhan, yaptığı hatayı tam anlamıyla kabul etmek yerine sürekli kendi duygularını ön plana çıkarmaya devam eder.
Bir süre sonra ikili yeniden buluşsa da Gökhan gerçek anlamda sorumluluk almaz. Bu görüşme, Aylin’in evliliğinin temelindeki sorunun tek bir tartışma olmadığını anlamasını sağlar. Asıl mesele, eşinin onun sağlığını ve yaşadığı acıları kendi beklentilerinden daha önemsiz görmesidir.
Sonunda Aylin boşanma kararı alır. Bu karar kolay olmasa da hayatında yeni bir dönemin başlangıcı olur. Fiziksel ağrılarından kurtulmuş şekilde yürüyüş yapmaya, yıllardır rahatça giyemediği kıyafetleri giymeye ve kendisini özgür hissetmeye başlar. Hikâye, gerçek mutluluğun başkalarının beklentilerine göre yaşamakta değil, kendi sağlığını, mutluluğunu ve değerini ön planda tutabilmekte olduğunu vurgulayarak sona erer.
