Polis önce şaşırdı, sonra gülümsemekten kendini alamadı. Ağlayan kızı nazikçe kucakladı ve sessizce söyledi:
—Hayır tatlım. Kardeşin iyi olacak. Morluklardan kimse ölmez.
Kız, ıslak gözlerini ona kaldırdı.
—Gerçekten mi?
—Gerçekten. Ama bir daha yapma, tamam mı?
—Tamam…
—Söz veriyor musun?
—Söz veriyorum…
Kız gözyaşlarını sildi, annesine sarıldı ve karakolda birkaç gün sonra ilk kez huzur oldu.
