Oraya doğru koştum ve birkaç saniyeliğine olduğu yerde donup kaldım. Ziyaretçiler arasında patikadan sakin ama hızlı bir şekilde büyük, yetişkin bir aslan ilerliyordu.
Sonrasında, gece elektrik kesintisi yaşandığını ve bir kafesin elektronik kilidinin açıldığını öğrendik. Böylece Atlas adındaki aslan özgürlüğüne kavuştu. En garip olan şey, kimseyi saldırmamasıydı. Rastgele koşmadı ve en yakın kişiyi yakalamaya çalışmadı. Sanki bir hedefi vardı. Kendinden emin bir şekilde ilerliyordu, nereye gideceğini biliyormuş gibi.
Atlas alanın içinden koştu, personel çıkış kapısını kırdı ve sokağa çıktı. Hemen polisi ve narkotik ok taşıyan veterinerleri aradım ve takip başlattık. Sokaklarda panik başladı. Arabalar aniden durdu, insanlar bağırıp kaçıştı. Ama aslan bu kaosa tepki vermiyordu. Duruyor, derin bir nefes alıyor, tanıdık bir koku arıyormuş gibi davranıyor ve sonra yoluna devam ediyordu.
Birkaç blok ilerledikten sonra küçük bir parka yöneldi. Orada bir bankta yaşlı bir kadın oturuyor ve güvercinleri ekmek kırıntılarıyla sakin bir şekilde besliyordu. Büyük aslan yavaşça arkadan kadına yaklaşmaya başladı. Ona bağırarak uyarmak istedim ama bunu yaparsam sadece yırtıcıyı korkutabileceğimi ve provoke edebileceğimi biliyordum.
Kadın aniden döndü. Polisler silahlarını kaldırmıştı, ama bir sonraki saniye hiç kimsenin beklemediği bir şey oldu Aslan durdu, kadına baktı ve sonra yavaşça yaklaşıp ayaklarının yanına yattı. Burnunu dizlerine dayadı ve dev bir kedinin mırıltısını andıran sessiz sesler çıkarmaya başladı. Yaklaşarak kadından ne olduğunu açıklamasını istedik. Adı Margaret’ti ve hikayesi inanılmazdı.
Yaklaşık 12 yıl önce Afrika’da gönüllü olarak çalışıyordu. Bir gün kaçak avcılar bir dişi aslanı öldürdü ve küçük bir yavru aslan yalnız kaldı. Ayağı kırılmıştı ve ciddi bir enfeksiyonu vardı, bu yüzden veterinerler neredeyse hayatta kalamayacağını düşünüyorlardı.
