— O çiçekleri onunla birlikte ben işlemiştim. Polisler evi saatlerce aradı. Sonunda memurlardan biri, eski bir yastık kılıfının içine gizlenmiş kahverengi bir defter buldu. Komiser Jelena defteri açtı. İlk birkaç sayfayı okuduğunda yüzündeki ifade bir anda değişti. Sonra başını kaldırıp odanın arka penceresinden bahçeye baktı. — Bahçede bir kulübe var — dedi. Gece yarısına doğru polisler kulübenin paslanmış asma kilidini kırdı. İçeride ilk bakışta yalnızca eski aletler, tahta parçaları ve kullanılmayan eşyalar vardı. Ancak zemindeki tahtalar kaldırıldığında herkes sustu. Tahtaların altında gizlenmiş bir kapak vardı. Kapak açıldığında ise aşağıya doğru uzanan dar merdivenler ortaya çıktı. Merdivenlerin sonunda zifiri karanlığa gömülmüş odalar bulunuyordu. Komiser Jelena elindeki fenerle ilk basamağa adım attı. Nikola da kapının önünden aşağıya bakıyordu. Tam o sırada aşağıdan gelen polislerden biri aniden bağırdı: — Komiserim! Buraya gelmeniz gerekiyor! Jelena hızla aşağı indi. Birkaç saniye sonra sesi duyuldu:
