Salondaki hiç kimse gözyaşlarına hakim olamıyordu. Koskoca profesörler, gazeteciler mendillerine sarılmıştı. Kemal yere çöküp hıçkırıklara boğulduğunda, kızlarım ona sımsıkı sarıldı.
Vakıf yetkilisi bana dönüp o dev çeki uzattı. "Ayşe Hanım," dedi titreyen bir sesle. "Bu icat, kızlarınıza sadece yurt dışında tam kapsamlı bir üniversite bursu kazandırmakla kalmadı. Aynı zamanda uluslararası bir teknoloji firmasından patent hakları için 10 Milyon Lira yatırım aldı. Artık o soğuk kış sabahlarında çöp toplamak zorunda değilsiniz. Eşinizin ameliyat borçlarını düşünmek zorunda değilsiniz. Siz bu çocukların hayatını kurtardınız, onlar da bugün sizin hayatınızı..."
Hayat bazen insanın karşısına en beklemediği anda en büyük, en akılalmaz mucizeleri çıkarır. 12 yıl önce o buz gibi sabahta, o sahipsiz bebek arabasının içine bakarken sadece terk edilmiş iki zavallı ruh gördüğümü sanmıştım. Oysa o battaniyenin altında bizim kurtuluşumuz, geleceğimiz ve dünyayı değiştirecek iki dahi yatıyormuş.
Eğer bugünlerde hayatın yükü omuzlarınıza çok ağır geliyorsa, pes etmeyin. Unutmayın; sevgiyle büyütülen her tohum, gün gelir o çorak toprakları cennete çevirir. —
