— Dede, yardım ister misin? Başına ne geldi?
George bir şey söylemeye çalıştı ama dudakları çalışmıyordu; dili sertleşmiş gibiydi. Sadece hafifçe başını salladı. Adam her şeyi kelimesiz anladı.
— Seni karın altından kokladı — dedi adam ve yaşlı adamı atkısıyla örttü. — Biz yanından geçiyorduk, Rex aniden buraya fırladı ve havlamaya başladı. Adam George’u dikkatlice, neredeyse kucaklayarak arabaya taşıdı ve kaloriferi maksimuma açtı. Köpek bir adım bile ayrılmadı, ayaklarının dibinde oturuyor ve bakıyordu.
Arabayla adamın evine gittiler. Orada George kanepeye yatırıldı, elleri ovuşturuldu, sıcak çay ve çorba verildi. Hemen toparlanamadı ama yavaş yavaş nefesi düzeldi ve parmaklarına his geri geldi.
— Endişelenme, artık sıcaksın — dedi ev sahibi sakin bir şekilde. — Her şey yoluna girecek.
O gece George uzun bir aradan sonra ilk kez huzurlu uyudu. Ertesi sabah adam, ailesi ve nasıl sokağa düştüğü hakkında soru sordu. Yaşlı adam yavaş ve sessiz konuşuyordu ama sesi artık titremiyordu.
Birkaç gün sonra adam, belgelerini toplamaya yardım etti, sosyal hizmetlerle iletişime geçti ve iyi koşullara sahip bir huzurevi buldu. George sorunsuz bir şekilde kabul edildi.
