Kayınpederim, Kocam Ölür Ölmez "Bu Ev Benim Üzerime, Hemen Defolun!" Diyerek Beni ve İki Yetimimi Kapı Dışarı Etmekle Tehdit Etti. Sonra Bana Akılalmaz Bir Şart Koştu: "Ya Bu Adamla Evleneceksin Ya da Bu Eve Bir Daha Asla Giremeyeceksin!" Ama Ona Vereceğim Dersi Hayal Bile Edemezdi...
Eşim daha toprağa yeni verilmişti... Acım dinmemiş, iki küçük kızımla birlikte aynı evde nefes almaya çalışıyordum. O ev, yıllar boyunca kurduğumuz yuvamızdı. Her köşesinde eşimin hatırası vardı. Ama yasımızı bile yaşayamadan kapı öyle sert açıldı ki çocuklarım korkudan birbirine sarıldı.
Karşımda kayınpederim duruyordu. Yüzünde en ufak bir merhamet yoktu. Elindeki tapu fotokopisini yüzüme doğru sallayarak sert bir sesle bağırdı:
"Bu ev benim üzerime kayıtlı! Burada kalacağını sanıyorsan yanılıyorsun. Sana son bir teklif yapıyorum. Benim iş ortağım Kemal'le evlenirsin, bu evde oturmaya devam edersin. Yoksa bu akşam çocuklarını da alır gider, bir daha bu kapıdan içeri adım bile atamazsın!"
Söylediklerine inanamadım. Daha kırkımız bile çıkmamıştı. Ben ise iki küçük kızım Derya ve İrem'in korkudan titreyen gözlerine bakıyordum. O an anladım ki beni çaresiz, sahipsiz ve kolay lokma sanıyordu.
İçimdeki öfkeyi belli etmedim. Gözyaşlarımı sessizce sildim, derin bir nefes aldım ve başımı eğerek sakin bir sesle,
"Peki... Bu akşam yemeğe gelin. Her şeyi konuşalım."
dedim.
Kayınpederim yüzünde zafer dolu bir gülümsemeyle arkasını döndü. Beni teslim aldığını sanıyordu. Oysa bilmediği çok önemli bir gerçek vardı...
Eşim, ölmeden kısa süre önce bana kimsenin varlığını bilmediği bazı evraklar ve bir dosya emanet etmişti. O dosyanın içinde öyle belgeler vardı ki, sadece bu evin gerçek sahibini değil, yıllardır gizlenen büyük bir gerçeği de ortaya çıkaracak güçteydi.
Ve o akşam kurulacak sofrada, hayatım boyunca unutamayacağım hesaplaşma başlayacaktı..devamı yorumda
