KARIM YILLARCA BANA BEŞ ERKEK ÇOCUK VERDİĞİM İÇİN SÖYLENDİ — AMA SONUNDA YILLARDIR HAYALİNİ KURDUĞU KIZI DÜNYAYA GETİRİP ONU İLK KEZ KUCAĞINA ALDIĞINDA VERDİĞİ TEPKİ BENİ ŞOKE ETTİ.
BÖLÜM 1
Karım Asude, daha biz evlenmeden çok önce bir kız çocuğunun annesi olmanın hayalini kuruyordu.
İlk kez hamile kaldığında mutluluktan adeta havalara uçmuştu. Daha bebeğin cinsiyetini bile öğrenmeden, bir kızı olursa onun saçlarını nasıl yapacağını, birlikte alışverişe çıkacaklarını ve yıllardır özlemini duyduğu anne-kız bağını nasıl yaşayacaklarını anlatmaya başlamıştı.
Sonra ilk bebeğimiz dünyaya geldi.
Bir oğlumuz olmuştu.
Asude onu kucağına aldığı ilk andan itibaren büyük bir sevgiyle bağrına bastı ama bir gün mutlaka bir kızının da olacağına dair umudunu hiç kaybetmedi.
Birkaç yıl sonra ailemizi büyütmeye karar verdik.
İkinci çocuğumuz da erkek oldu.
Ardından üçüncü oğlumuz geldi.
Sonra dördüncü.
Beşinci oğlumuz doğduğunda evimiz artık kahkahalarla, oyuncaklarla, koşturan çocuklarla ve bitmek bilmeyen bir gürültüyle doluydu.
Asude oğullarımızın her birini çok seviyordu.
Ama çevremizde birinin kızı olduğunda, yüzünde yalnızca birkaç saniyeliğine beliren o buruk ifadeyi fark etmemek mümkün değildi.
Şakayla karışık sürekli,
“Bu evde zaten yeterince erkek var. Bana da bir tane kız lazım,”
derdi.
Bazen bu sözlerin hedefi doğrudan ben olurdum.
“Beş erkek çocuk,” diye söylenirdi. “Bunun bir şekilde senin suçun olması gerekiyor.”
Başlarda buna birlikte gülerdik.
Ama yıllar geçtikçe bu sözler bana artık eskisi kadar şaka gibi gelmemeye başladı.
Yine de onun yorgun olduğunu, yıllardır kız çocuğu istemesinin içinde bir ukde hâline geldiğini düşünerek üzerinde durmadım.
Sonunda beş çocuğun bize fazlasıyla yettiğine karar verdik.
Artık yeni bir bebek düşünmüyorduk.
Ta ki iki yıl sonra Asude beklenmedik şekilde yeniden hamile kalana kadar.
Kontrolde bebeğin kız olduğunu öğrendiğimiz anda Asude ağlamaya başladı.
Onu hayatım boyunca hiç o kadar mutlu görmemiştim.
Aylar boyunca bebeğin odasını hazırladı.
Minicik elbiseler, tokalar, battaniyeler aldı.
Her gün doğuma kaç gün kaldığını sayıyor ve sonunda yıllardır beklediği kızını kucağına alacağı anı anlatıyordu.
Sonunda doğum günü geldi.
Kızımız Lalin dünyaya geldiğinde hemşire onu nazikçe Asude’nin kollarına bıraktı.
Ben karımın sevinçten ağlamasını bekliyordum.
Ama Asude hiçbir şey söylemedi.
Sadece bebeğin yüzüne uzun uzun baktı.
Sonra kaşları yavaşça çatıldı.
Aylardır gözlerinde gördüğüm heyecanın yerini tarif edemediğim bir korku aldı.
Bir anda bana döndü.
Yüzü bembeyaz olmuştu.
Dudakları titrerken öyle bir cümle söyledi ki önce yanlış duyduğumu sandım.devamı diğer sayfada
