Gelinimin, torunum için kendi ellerimle ördüğüm bebek battaniyesini çöpe attığını tesadüfen gördüm; onu hemen çöp konteynerinden çıkardım ve tam o anda kumaşın içine gizlenmiş sert bir şey hissettim 😱🫣
Gelinimin, torunumun battaniyesini çöp konteynerine fırlatışına şahit oldum. Öylece bırakmadı; sanki bir eşyadan değil de kötü bir anıdan kurtulmak istercesine büyük bir öfkeyle içeri tıktı. Hiç düşünmeden konteynere koşup onu oradan çekip aldım.
Bu sıradan bir örtü değildi. Torunum doğduğunda her ilmeğini dualarla, sevgiyle ve umutla kendim örmüştüm. Kocamın ve ardından tek oğlumun vefatından sonra bu battaniye, geçmişten kalan nadir ve canlı hatıralardan biri olmuştu. Şimdi ise öylece sokağa mı atılıyordu? Sebepsiz yere mi?
Eve getirdiğimde ellerim zangır zangır titriyordu. Kumaşı yatağın üzerine yayıp kırışıklıkları düzeltirken, tam merkezde sert bir cisim fark ettim. Tesadüf olamayacak kadar düzgün ve dikdörtgen bir kütleydi bu.
Kalbim yerinden çıkacak gibi çarpmaya başladı. Battaniyeyi ters çevirdiğimde, neredeyse imkansız fark edilen, kumaşla aynı renkte iplerle dikilmiş kusursuz bir dikiş gördüm. Birisi battaniyeyi söküp içine bir şey yerleştirmiş ve fark edilmeyecek kadar ustalıkla geri dikmişti.
İçimi bir korku kapladı. O dikişe bakarken sanki dikiş de bana bakıyordu. Sonunda makası elime aldım. Yasak bir şeyi bozuyormuşum gibi her kesik canımı yakıyordu. İlmek ilmek sökülen kumaş sonunda pes etti.
Parmaklarımı içeri daldırdığımda soğuk bir metal hissettim. Küçük ama ağır bir cisimdi bu. Onu dikkatlice dışarı çıkardım ve tam o anda nefesim kesildi..devamı diğer sayfada
