Ece bir süre onu izledi.
“Anne,” dedi sonunda, “bugün burada seni affetmeye söz vermiyorum. Çünkü affetmek bir düğün hediyesi değildir. Yıllar boyunca kazanılması gereken bir şeydir.”
Selin ağlayarak başını salladı.
Ece devam etti:
“Ama eğer gerçekten annemiz olmak istiyorsan, ilk kez bir şey yapabilirsin.”
“Nedir?”
“Kal.”
Bu tek kelime salonda yankılandı.
Selin gözlerini kaldırdı.
Ece ona doğru bir adım attı….
