“Biliyor musun,” dedi, “o ilk bebeğimi buldum.”
Kalbim duracak gibi oldu.
“Nasıl?”
“Devlet korumasındaymış. Süreç uzun ama…”
Gülümsedi. “Belki bir gün.”
O an anladım.
Bu hikâye, bir sırrın yıkımıyla başlamıştı.
Ama gerçekle yüzleşmenin, merhametin ve ikinci şansların hikâyesine dönüşmüştü.
Biz çocuğumuzu kaybetmiştik.
Ama başka hayatları kurtarmıştık.
Ve bazen…
Aile, kan bağıyla değil, kalanlarla kurulur.
