Bir hayatı değiştirmişti.
Ve o hayat… yıllar sonra geri dönüp benim hayatımı kurtarıyordu.
Mektubun son satırını okudum:
“İnsanlar bazen en karanlık anlarında küçük bir ışık arar. Sen o gece benim ışığımdın. Umarım bu, senin karanlığını biraz olsun aydınlatır.”
Kutuyu kapattım.
Ve o an anladım:
Bazen en küçük iyilikler…
En büyük mucizelerin başlangıcıdır.
