Oğlumun düğünü için 200 bin lira ödedim. Resepsiyonda mikrofonu eline aldı ve “Öncelikle gerçek anneme teşekkür etmek istiyorum,” dedi. Sonra dönüp kayınvalidesine teşekkür etti. Ağlamadım, bağırmadım; sadece sessizce izledim. Ve iki yüz davetli aynı anda bana döndü. O an içimde bir şeyin koptuğunu hissettim.
Adım Sevim. Yetmiş yaşındayım ve neredeyse yarım yüzyıl boyunca birinin annesi olduğuma inandım. Emre beş yaşındayken bana geldi. Anne babası Ankara’nın dışında geçirdikleri bir kazada hayatını kaybetmişti. Ben yirmi beş yaşında, küçük bir evde yaşayan bir fabrika işçisiydim ama onu kollarıma verdiklerinde hiç tereddüt etmedim. Ona her şeyimi verdim: zamanımı, paramı, gençliğimi, uykusuz gecelerimi ve yarım kalan hayallerimi.
Yıllarca onun da bunu bildiğine inandım. Ta ki on sekiz yaşında, evlat edinildiğini söylediğimde gözlerini televizyondan ayırmadan, “Zaten gerçek annem olmadığını tahmin ediyordum,” diyene kadar. O gün ilk çatlak oluştu. Düğünde ise o çatlak tamamen kırıldı.
Ve herkes o gece benim ne kaybettiğimi sandı.
Ama kimse, üç gün sonra benim neyi geri alacağımı bilmiyordu.
Düğünden sonra kimse benimle konuşmadı. Konuşmak isteyenler de nasıl konuşacağını bilemedi. Bazıları başını öne eğdi, bazıları sahte bir tebessümle “çok güzeldi” demekle yetindi. Kayınvalide tarafı zaten beni hiç fark etmemişti; o gece de istisna olmadı. Ben çantamı aldım, kimseye veda etmeden salonu terk ettim. Emre beni görmedi bile. Zaten görseydi de bakmazdı.
Eve döndüğümde ayakkabılarımı çıkarmadan mutfağa geçtim. Işığı yakmadım. Karanlıkta oturup uzun süre buzdolabının uğultusunu dinledim. Yıllardır her zor gecede yaptığım gibi, kendime çay koymadım. O gece sıcak bir şey içmek istemiyordum. İçimdeki soğukla baş başa kalmak istedim.
Ertesi gün kimse aramadı. Ne Emre, ne gelini, ne de düğünde beni alkışlayan o yüzlerce insandan biri. Sanki bir gecede silinmiştim. Üçüncü gün sabahı ise erkenden uyandım. Aynaya baktım. Gördüğüm yüz yorgundu ama kararsız değildi. O an, ne yapacağımı çok net biliyordum.
Önce bankaya gittim. Aynı banka, üç ay önce titreyen ellerle 200 bin lirayı çektiğim yer
Diğer Sayfaya Geçiş Yaparak Haberin Devamını Okuyabilirsiniz..
