Tarık'ın son altı ay içinde şirketinden yüklü miktarda para çektiği ortaya çıkmıştı. Üstelik evimizin satış hazırlıkları da tahmin ettiğimizden çok daha ilerideydi.
Neriman başka bir belgeyi önüme koydu.
"Bir de şu isme bak."
Belgede alıcı olarak Meltem adında bir kadın görünüyordu.
Telefonumdaki fotoğrafı açıp otelde gördüğüm kadını gösterdim.
Neriman başını salladı.
"Bu kadın aynı zamanda Tarık'ın yeni kurduğu şirketin ortağı."
Gözlerim doldu.
Ben aynanın karşısında kırışıklıklarıma bakıp kocamın neden beni arzulamadığını düşünürken o başka bir kadınla yeni bir hayat kurmanın hazırlığını yapıyormuş.
Üstelik beni yıllarca yaşadığım evden mahrum bırakarak!
Ancak Neriman henüz sözünü bitirmemişti.
"Sevda, daha kötüsü var. Tarık'ın bazı borçları bulunuyor. Görünüşe göre bu satışla birlikte hem borçlarını kapatmayı hem de kalan parayı yeni şirketine aktarmayı planlıyor."
"Yani beni ortada bırakacak?"
"Belgeler bunun için hazırlık yapıldığını düşündürüyor. Ama imzan sahteyse bu işlemin önüne geçmek için hukuki yollarımız var."
O an ağlamayı bıraktım.
Tarık'ın karşısına çıkıp hesap sormak istiyordum ama Neriman buna engel oldu.
"Önce kendini güvenceye almalısın. Öfkeyle hareket edersen belgeleri ortadan kaldırabilir."
Haklıydı.
Yıllarca ailemin dağılmaması için sustuğum gibi bu kez de kendi geleceğimi koruyabilmek için susacaktım.
Pazar akşamı Tarık eve elinde çiçeklerle geldi.
Şaşkınlığımı gizleyemedim.
"Bunlar ne için?"
Boynuma sarıldı.
"Son zamanlarda seni biraz ihmal ettim. Farkındayım."
Hayatımda ilk kez kocamın sarılmasından rahatsız oldum.
Ardından beklediğim cümleyi söyledi.
"Yarın birkaç belge imzalamamız gerekiyor. Şirketle ilgili basit işlemler. Seni de notere götüreceğim."
Gülümsedim.
"Elbette."
Yüzündeki rahatlamayı görmek midemi bulandırdı.
Ertesi sabah kahvaltıyı hazırlarken Tarık sürekli telefonunu kontrol ediyordu.
Saat ona doğru evden çıktık.
Arabada bana ne kadar güzel göründüğümü söyledi. Elimi tutmaya çalıştı. Camdan dışarı bakarak elimi geri çektim.
Notere vardığımızda Meltem bizi bekliyordu.
Beni gördüğünde yüzüne yapmacık bir gülümseme yerleştirdi.
Tarık hemen konuşmaya başladı.
"Sevda, kendisi iş ortağım Meltem Hanım."
Elini uzattı.
"Tanıştığımıza çok memnun oldum."
Elini sıktım.
"Ben de. Özellikle sizinle tanışmayı çok istiyordum."
Kadının yüzündeki gülümseme silindi.
İçeri girdiğimizde Tarık önüme bazı belgeler koydu.
"Şuraları imzalaman yeterli."
Belgeleri elime aldım.
Tam o sırada Neriman içeri girdi.
Yanında bir meslektaşı vardı.
Tarık ayağa fırladı.
"Siz kimsiniz?"
Neriman kendini tanıttı.
"Sevda Hanım'ın avukatıyım. Bu işlemle ilgili bazı ciddi itirazlarımız var."
Tarık'ın yüzü bembeyaz oldu.
Meltem bir adım geri çekildi.
Çantamdan fotoğrafları ve hazırladığımız belgeleri çıkardım.
"Sen beni aptal mı sandın Tarık?"
Kocam konuşmaya çalıştı.
"Sevda, yanlış anladığın bazı şeyler var."
Sözünü kestim.
"Otuz bir yıllık evliliğimizi mi yanlış anladım? Yoksa başka bir kadınla otelde buluşup benim imzamı taklit etmeni mi?"
Meltem kapıya yöneldi.
"Ben bu tartışmanın içinde olmak istemiyorum."
Ona döndüm.
"Merak etmeyin. Sizinle ilgili belgeleri de avukatıma verdim."
Tarık koluma uzandı.
"Sevda, lütfen. Her şeyi açıklayabilirim."
Hayatım boyunca duymak istediğim açıklamayı artık dinlemek istemiyordum.
